Smak na ogórkową może być rosołu z wczorajszego
dnia, z kostki schabowej, czy rosołowej.
Wrzucamy pokrojone w kostkę ziemniaki i gotujemy
aż będą miękkie. Wrzucamy do garnka utarte na tarce
ogórki wraz ze skórką i gotujemy. Uwaga: dolewamy
sos z ogórków, regulując nim kwaśność zupy.
Smaczna jest z koperkiem.
.
Rosół najlepszy jest, gdy ugotujemy go na wielu gatunkach mięs,
np. na wołowinie, wieprzowinie, baraninie i drobiu.
Mięsa myjemy, zalewamy zimną wodą i stawiamy na małym
ogniu, niech pyrczy nawet kilka godzin. Dodajemy do mięs
parę ziaren ziela anielskiego, listek laurowy, solimy.
Na godzinę przed zestawieniem z ognia wrzucamy
włoszczyznę, kawałek włoskiej kapusty, cebulę,
ząbek czosnku, suszonego grzybka i kawałek
świeżego imbiru. Podajemy z makaronem, w osobnej
miseczce pokrojoną marchewkę i w mniejszej natkę.
Nie wiadomo skąd się wzięła ta niezwykła nazwa zupy?
Gdy pytałam moją babcię dlaczego parzybroda?
– odpowiadała: bo parzy w brodę.
Ale to nie jest prawda, bo zupa ma smak łagodny.
Najpierw gotujemy ziemniaki, jak na kartoflankę,
można na kostce rosołowej lub innym wywarze.
Białą kapustę kroimy w kwadraty (nie w paski!)
dodajemy do kartofli i gotujemy aż kapusta będzie miękka.
Nie zapominamy o soli, pieprzu, warto też dodać kminku.
Dyżurną zupą w mojej kuchni jest kartoflana.
Ziemniaki zwykle mam w domu, one są podstawą tej zupy.
Obrane i pokrojone w kostkę ziemniaki wrzucam na wrzątek
i w tym czasie, gdy się gotują z łyżeczką masła i solą,
przysmażam na patelni posiekaną cebulę i ząbek czosnku.
Posypuję cebulę i czosnek majerankiem i jeszcze chwilę smażę.
Gdy cebula się przyzłoci, wrzucam zawartość patelni
do gotujących się ziemniaków i gotuję razem, aż ziemniaki
będę prawie rozgotowane. Bardzo podnosi smak tej zupy natka.
Można kartoflankę zabielić łyżką śmietany.
Kapuśniak najsmaczniejszy jest na wieprzowych skórkach.
Może też być golonka.
Kapustę - jeśli jest bardzo kwaśna – odciskam z soku,
kroję i wrzucam do garnka, w którym już pyrczą od ponad godziny
wyżej wspomniane skórki, czy też golonka.
Ścieram trochę marchewki, ale naprawę niezbyt dużo,
dodaję ziele angielskie, listek laurowy, szczyptę imbiru,
zmielonej gałki muszkatołowej i dwa ząbki czosnku.
Gotuję to wszystko jeszcze z godzinę. Ziemniaki gotuję osobno,
w niewielkiej ilości wody z dodatkiem masła i vegety.
Gdy ziemniaki są miękkie, wlewam je do garnka z kapusta i gotowe!
Białą surową kiełbasę i włoszczyznę wrzucam do garnka
z wodą. W drugim garnku gotuję jajka na twardo.
Po 15 minutach wyjmuję kiełbasę, włoszczyznę jeszcze gotuję.
Zakwaszam zupę żurkiem z butelki (może być z torebki),
dosypuję niemało majeranku, maleńką szczyptę imbiru oraz dwa,
trzy ząbki czosnku. Zestawiam garnek z ognia.
Jajka obieram, kroję na ćwiartki, kiełbasę kroję na plasterki
- wrzucam do zupy. Podaję z ziemniakami ugotowanymi osobno.
Myję, obieram i kroję 1 kg buraków na plasterki, zalewam
zimną wodą, najwyżej 4 cm ponad buraki,
wsypuję garstkę kminku, garść rodzynek, wrzucam
kostkę rosołową i łyżkę masła, dodaję pieprz, sól,
przykrywam pokrywką i zostawiam na małym ogniu na
co najmniej półtorej godziny.
Zakwaszam barszcz zakwasem z buraków, a jeśli nie
mam zakwasu, to wlewam trochę octu lub sok cytryny.
Można też zakwasić barszcz sokiem z pomidorów.
Podaję z ziemniakami , z pasztecikami lub naleśnikami z mięsem.
